(Oorspronkelijk geplaatst in juni 2015)

Door Anne Rombouts

Het is warm.
Dat was een sterk eufemisme. Opnieuw.
Het is heet.
Nog steeds een eufemisme. Dat ga ik eens herhalen.
Het is heter dan heet.

Dat komt in de buurt.

Het is zelfs zo ver gegaan dat de school heeft besloten om de uren van de lessen te verkorten van 50 naar 40 minuten, onder de naam ‘tropenrooster’. Niet dat het veel uitmaakte. Drie uur achter elkaar in het heetste lokaal van de school is GEEN pretje. Niet alleen door het kleffe gevoel, het concentratie niveau van nul en een zweetuitbraak bij iedere inspanning die je doet, maar ook door het constante geklaag over de temperatuur.

‘Het is zooo warm.’
‘Ik kan echt niet functioneren nu.’
‘Wie gaat er ijs halen?’

Ik weet dat Nederlanders topsporters zijn in weerpraat, maar nu was het toch wel heel extreem. Ja, ik weet dat het heet (‘veel te heet’) is en dat het volgende week testweek is (‘ik ga echt niet leren hoor’), maar je zal toch moeten leren en het zal niet kouder worden omdat jij dat vraagt.
Dus alsjeblieft, alsjeblieft, denk eens aan iets anders.
Dat bespaart mij ook weer een hoop energie. Elke keer als er weer een opmerking wordt gemaakt gaat er een (hitte)golf aan irritaties door mij heen. Maar hoe graag ik er dan ook iets van wil zeggen, het is toch te veel moeite. Dan krijg ik het nog warmer.

Ik hoop dat de temperatuur snel afneemt.

TAGS: