Bron: ED.nl

Alle vier de rectoren van het Eckart College in Eindhoven zijn nog in leven. Als rector hebben ze er samen vijftig jaar op zitten. ,,Ik vind dat zo bijzonder”, zegt huidig rector Claire Arts (56). ,,Reden genoeg om de andere drie uit te nodigen en het samen nog eens te hebben over vijftig jaar Eckart.”

Foto: De vier rectoren die in de periode 1968-2018 aan het roer stonden bij het Eckart College in Eindhoven. Van links naar rechts Claire Arts, Jean Wiertz, Lidy Kooij en Paul van der Grinten. © Jean Pierre Reijnen.

De anderen, dat zijn de eerste rector Paul van der Grinten (84), zijn opvolger Lidy Kooij (71) en de derde rector Jean Wiertz (59). Van der Grinten was het langst in functie, dertig jaar. Lidy Kooij was elf jaar rector, Wiertz zes jaar. Arts is sinds april in functie, nadat zij waarnemend rector op school was.
Van der Grinten herinnert zich nog de beginjaren van het Eckart. Het Van der Puttlyceum kon de toestroom in het snel groeiende Woensel niet aan. ,,We begonnen in 1968″, zegt hij. ,,Drie jaar later kregen we al zeshonderd aanmeldingen voor de brugklas. Dat was enorm. Al gauw zaten we daar met een heel dorp aan noodlokalen. Zo zijn we begonnen.”

De groei van het Eckart leidde ertoe dat het Van Putt nauwelijks aanwas had. ,,Daar liep het terug. Op een gegeven moment hadden ze vijftien aanmeldingen voor het nieuwe jaar. Dat kon natuurlijk niet.” Dat betekende voor het Van der Putt het einde.

Verplicht fuseren
In de topjaren telde het Eckart 2300 leerlingen. Nu zijn dat er 1550. Van der Grinten was erbij toen alle Eindhovense OMO-scholen van het bestuur verplicht moesten fuseren tot één Pleincollege. ,,Dat was een beetje te veel”, zegt hij. ,,Laat ik zeggen dat de havo/vwo-scholen het idee samen te gaan met het vmbo niet zo omarmden.” Er rolde een andere oplossing uit. Het Van Maerlant en het Bisschop Bekkers gingen elk solo verder, Eckart werd verbonden met het vmbo van Nuenen en alle overige OMO-scholen gingen samen met het Sint-Joriscollege. Wel moesten ze het door hen verfoeide ‘Pleincollege’ in hun naam dragen.
Het Van Maerlant was de eerste die dat van de gevel schroefde. ,,Dat gonsde op het Eckart meteen rond. Wij kozen ook weer voor de naam Eckart College. Dat was best een roerige periode.”

Kippenvel
De term ‘Je wordt groot op het Eckart’ dateert uit de periode van Lidy Kooij. De zin staat levensgroot bij de ingang. ,,Ik krijg er nog kippenvel van als ik het zie”, zegt ze. ,,Goed gekozen. Helemaal geweldig.” De school heeft zich mee bewogen met de tijd, vindt Wiertz. ,,Er is een technasium, we zijn een begaafden-profielschool. Mensen willen dat een school meer doet. Dat is mooi, want dan heb je wat te kiezen.”
Een school als Eckart kent een rijke omgeving, vinden de rectoren. ,,Er werken hoogopgeleide mensen, creatief en scheppend. Het is een voorrecht daar te mogen werken”, aldus Kooij. Van der Grinten geeft aan dat de problematiek van de school met de tijd verandert. ,,Het gaat nu over gamen, het gebruik van mobiele telefoons. Ik kreeg destijds telefoontjes van boze ouders dat hun zoon naar de kapper moest of dat hun dochter niet naar de kerk was geweest. Ik moest ze dan straf geven.” Glimlachend: ,,Maar dat heb ik nooit gedaan hoor.”

TAGS: