Tja, en opeens is het vakantie en is het saaiste jaar uit mijn leven voorbij. Ikzelf ben echt slecht in vakantie vieren. Dat klinkt heel stom -dat weet ik heus wel- maar het is nu eenmaal de waarheid. Ik weet gewoonweg nooit wat ik in zo’n vakantie moet doen. De enige taak die ik eigenlijk nog moest doen is mijn kamer opruimen. Niet omdat ik dat zelf wil (ik kan namelijk heel makkelijk leven in een ruimte waarvan je niet weet welke kleur de vloer is) maar omdat mijn moeder dat graag wil. Het is in mijn hele leven één keer voor gekomen dat mijn lieve mama er zo klaar mee was dat ze mijn zelfgemaakte vloerbedekking uit het raam heeft gegooid en sindsdien durf ik het niet meer zo ver te laten komen. Nu liggen al mijn kleren weer terug in mijn kast en dan kom je er achter dat je toch meer kleren hebt dan je dacht. Ook heb ik mijn schoolboeken van de grond weer op een plank gelegd en heb ik de cd’s weer in de hoesjes gedaan. Er was echter  nog één ding waarvan ik niet wist wat ik ermee moest doen. Kijk, het zit zo, ik ben een echte verzamelaar op het gebied van herinneringen. Altijd als ik iets meemaak -ook al is het alleen met een vriendinnetje naar de stad gaan- dan moet ik  een papiertje, etiketje of fotootje bewaren. En ja, je raadt het waarschijnlijk al, na een jaar heb je super veel herinneringen. Normaal zou ik die allemaal in mijn groene plakboekje plakken maar nu had ik er hele andere plannen mee. Ik vond namelijk de blauwe muur op mijn kamer echt verschrikkelijk SAAI! Dus de keuze was snel gemaakt en ik heb alles op de muur geplakt. Volgens mij zijn er vier rollen tape doorheen gegaan maar als ik eerlijk ben vind ik het resultaat wel echt pittig goed gelukt. Een aantal dingen die ik er op heb zitten zijn onder andere een bioscoopkaartje van Allegiant; een tekening van Lisa; een verjaardagskaartje van een overleden tante; een sinterklaas gedichtje; een wiskunde project; mijn eerste klassieke muziekstukje; een foto van een verjaardagsfeesie; een lief briefje van een kindje van de kindervakantie spelweek en een liefdesbrief van Theo James (grapje 🙂 ). En als je zo’n heel 2016 op een muur hebt geplakt ga je je toch wel beseffen dat het helemaal niet zo’n saai jaar was. Sterker nog, volgens mij is dit één van de beste jaren die ik in mijn leven heb gehad! En dan moet je proberen om van 2017 net zo’n mooi jaar te maken of misschien wel beter. Voor nu heb ik nog zero plannen voor 2017 maar misschien leidt dat juist naar mooie avonturen (ik klink nu echt als Dora). Laat ik het zo zeggen: als het volgend jaar weer kerstvakantie is en ik weer mijn kamer moet opruimen, dan zal ik alle herinneringen van 2017 op mijn muur plakken en dan er weer een nieuw stukje overschrijven.

Als laatste wil ik even zeggen dat ik nu pas besef dat ik dus een hele dag van mijn vakantie heb besteed aan plaatjes uitzoeken en opplakken terwijl ik ook had kunnen leren voor Frans of gewoonweg oliebollen had kunnen eten op een feestje en daar de man van mijn  dromen had kunnen ontmoeten maar daar had ik even niet aan gedacht (zie je nou wel dat ik slecht ben ik vakantie vieren).

heel veel plezier, geluk en liefde het komende jaar

Neeltje

TAGS: