In 1978 schreef Tim Krabbé De renner: een prachtig boekje waarin de lezer minutieus meegenomen wordt in het hoofd van de schrijver tijdens zijn Ronde van de Mont Aigoual. Na het lezen van dit boek begreep ik iets meer van het mooie – ietwat romantische – beeld van het lijden dat wielrennen inhoudt. Of zoals Krabbé het zelf verwoordt op de eerste pagina wanneer hij zijn fiets in elkaar zet: ‘Vanaf terrasjes kijken toeristen en inwoners toe. Niet-wielrenners. De leegheid van die levens schokt me.’

Overigens heeft Haruki Murakami eenzelfde gevoel weten te beschrijven in zijn in 2009 verschenen boek Waarover ik praat als ik over hardlopen praat. In dat geval gaat het, zoals de titel doet vermoeden, over hardlopen, over Murakami’s afgelegde ultraruns (en een beetje over zijn triathlons). Ook hierin: het lijden tijdens de sport wordt prachtig levendig beschreven. Je krijgt zin om de fiets te bestijgen of de hardloopschoenen aan te trekken en je leeg te lopen.

In die lijn heeft profwielrenner Peter Winnen in 2012 een zeer lezenswaardig boek geschreven waarin zijn gedachten tijdens de koersen in zijn leven centraal stonden. Van Santander naar Santander. Brieven uit het peloton wijkt af van de boeken van Murakami’s en Krabbé doordat het ook de wereld rondom het wielrennen beschrijft: de verzorging, de drang om te winnen, de rol van geld voor de teams en natuurlijk de ‘supplementen’ die gespoten en geslikt worden met maar één doel: een podiumplaats bereiken.

Tot slot een fraai staaltje fietsromantiek: Ilja Leonard Pfeiffer schreef De filosofie van de heuvel. Dit boek beschrijft de impulsieve opdracht die de schrijver met zijn vriendin, gezeten op een terrasje in Leiden, zichzelf opleggen: we fietsen du moment naar Rome. Pfeiffer had drie weken eerder voor 95 euro een ‘zesdehands’ Batavus gekocht bij de plaatselijke fietsenmaker. Onvoorbereid, met twee tassen, een rugzakje en een kaart van Frankrijk vertrekken de twee naar Rome om daar veertig dagen later te arriveren. Dit verslag lezen betekent jezelf afvragen waarom je ook alweer die all-inclusive-vakantie geboekt had.

K.Lintermans

TAGS: