Er klopte iets niet voor mijn gevoel. Ik was niet echt op mijn gemak aan het begin van het nieuwe schooljaar. Gisteren was mijn eerste dag bovenbouw. Buiten dat ik dat best heftige shit vond en ik me opeens met mijn bescheiden 1 meter 60 heel groot voelde, was het niet zoals ik het in mijn hoofd kon herinneren. In eerste instantie dacht ik dat het gewoon kwam van de lichte spanning voor mijn nieuwe klassie en door de temperatuur die warmer was dan de rand van de trampoline wanneer die al drie uur in de zon heeft gestaan. Maar zelfs toen dat allemaal weer meeviel, merkte ik het.

Het was half tien gisterenochtend. Ik had eerste twee uur vrij (lang leven brugklaskamp!) en was op school. Mijn moeders fiets die nu officieel geclaimd was door mij had geen mandje meer maar een onwijs cool rekje waar mijn tassie op kon. Ik fietste een beetje gammel langs die grote bewakingscamera posters vlak voor de fietsenstalling en zie dat mijn lievelingsplekkie voor mijn fiets is ingenomen door reusachtige containers. Mijn dag begon dus al niet optimaal, maar goei, van alle problemen die je kan hebben, doe dan maar dat je een nieuwe plek voor je fiets moet kiezen. Ik liep terug naar de ingang van het hoofdgebouw en zie dat er allemaal mannen in blote bassies aan t klussen waren. Ik ging enigszins ongemakkelijk naar binnen en dumpte mijn spullen in mijn kluisje.

Toch ervoer ik dit gevoel toen nog niet. Het gevoel ontstond pas toen ik in mijn vrije uurtjes in het computerlokaal ging zitten. Na het maken van wat huiswerk en het bekijken van mijn nieuwe rooster kwam ik erachter wat er nou precies gaande was. Het ongemakkelijke gevoel kwam van de kleur van de stoelen in het lokaal. Alle stoelen achter de computers waren geel en in mijn herinnering waren ze dat eerst niet. De rest van de dag heb ik alleen maar daar aan gedacht en me eigen afgevraagd  waarom de stoelen zijn vervangen en wie dat heeft gedaan en hoelang het al is. Ik besef me nu pas dat het misschien al wel een jaar zo is en dat het me misschien nu pas gewoon opviel. Als iemand een antwoord heeft op deze vragen laat het me dan vooral weten! Toen ik er eenmaal achter was, had ik dat gekke gevoel niet meer en kon ik me alleen nog maar ergeren aan het verschrikkelijke geluid die die stoelen maakten als je ze over de vloer schoof. Maar echt mensen, til die stoel alsjeblieft op en zet hem neer in plaats van dat gesleep over de grond. En voor de schoolleiding, kondig het voortaan speciaal voor mij even aan als je de stoelen gaat vervangen. Daar zou je mij echt een plezier mee doen.

TAGS: