15 maart was in mijn  ogen de dag dat heel Nederland zou veranderen. De dag dat mensen naar het stemhokje gingen en daar opeens bedachten om op Georgina Verbaan (PvdD, plek 49) te gaan stemmen. Ik hou echt van politiek. Ik vind het gewoon zo onwijs interessant dat de gene op wie je stemt zoveel zegt over jij als persoon. GroenLinks en de Partij van de Dieren hebben denk ik mijn voorkeur. Het is inmiddels al bijna drie weken geleden maar toch wil ik nog even mijn verhaal kwijt over die ene specifieke dag.

De dag begon zoals alle andere dagen: ik stond op, keek The Simpsons, was uiteindelijk veel te veel tijd kwijt met Simpsons kijken en moest toen nog even heel snel aankleden, tandpoetsen, haren maar los en om 3 minuten over half acht op de fiets. Buiten dat de fiets heel nuttig is om je van A naar B te brengen, is het ook de perfecte plek om te filosoferen over niet nuttige dingen. Terwijl ik aan het bedenken was hoe ik wereldvrede kan stichten binnen 24 uur schiet het me te binnen dat vandaag de dag is waarop alle uitstellers in Nederland waarschijnlijk vandaag een beetje in de stress zitten op wie ze moeten stemmen (en dan gaan ze aan alle collega’s vragen op wie ze gaan stemmen voor advies). Tja, en aangezien ik dus ook nog in dubio zat dacht ik: ik ga dat ook doen! Ikke dus aan alle docenten de onbeleefde vraag stellen: op wie gaat u stemmen? Na de eerste drie lesuren kwam ik eigenlijk al een beetje tot de conclusie dat het bijzonder saai is om deze vraag op een school te stellen aangezien ik 9 van de 10 keer het antwoord heb gekregen: D66 (die 1 van de 10 is meneer Van Mierlo die geen antwoord wilde geven omdat in de wet stond dat je het niet mag vragen (even dacht ik dat ik de gevangenis in moest)).

Tijdens het vierde uur was mijn klas helemaal gelukkig dat ik niet zo met de politiek in mijn hoofd zat. Terwijl ik sieraden en pissende hondjes zat te maken van een alcoholmolecuul (Jaap moest zo nodig even een mooie krant als achtergrond creëren) vond ik mezelf alweer best grappig.

Na het vijfde was ik al uit. Aangezien mijn vader duidelijk minder die dag heeft gedacht aan rode hokjes inkleuren, had ik de mazzel om ’s avonds om half acht mee te kunnen naar de stembussen om eens de sfeer te proeven. Het was er echt super stil en mensen stroomden in een rap tempo naar binnen en naar buiten (waarschijnlijk zaten de kinderen alleen thuis ofzo. Ze hadden allemaal gewoon super veel haast). Toen ik weer thuis was moest ik nog even snel Franse woordjes herhalen en naar bed.

Als je nu nog niet bent afgehaakt: mooi! want nu kom ik namelijk bij de clou van mijn verhaal.

Donderdag ochtend 16 maart  werd ik wakker. In eerste instantie was ik vergeten waar mijn dag daarvoor om draaide. Eenmaal beneden hoorde ik op de radio in de keuken: En dan nu het NOS-journaal met Diewertje Blok (weet niet meer wie er presenteerde). VVD is de grootste partij van de afgelopen verkiezingen geworden met 33 zetels (stiekem dacht ik een klein beetje van shit want ik had eerlijk gezegd gehoopt dat Georgina Verbaan de nieuwe minister president van Nederland zou zijn geworden). Op twee staat PVV met 20 zetels.

Voor de rest weer zelfde verhaal als gisteren: te lang Simpsons gekeken, haar maar los, bla bla bla, weer fietsen, bla bla. Ik kom op school aan en ik denk: nou verkiezingen, laat maar zien wat je met mijn kleine meisjesleventje heb gedaan. Goed, ik dus weer de hele dag doorgelopen en lag uiteindelijk weer in bed met de conclusie dat er helemaal niks anders aan vandaag was dan aan alle andere dagen. De zon is opgekomen en weer ondergegaan. Is het nu echt zo erg dat Georgina Verbaan geen president is geworden? Volgens mij zou ik het niet eens hebben gemerkt.

Als aller aller laatste wil ik even zeggen dat ik heel blij dat je het hebt volgehouden om dit lange verhaal even te lezen!

 

 

 

TAGS: